Isaac Le Maire en de shorthandel

Isaac Le Maire geldt als de uitvinder van short gaan, het verkopen van aandelen die je nog niet bezit en pas koopt als je de aandelen moet leveren. Hiermee kun je veel geld verdienen als de koers in de tussentijd daalt, stijgt de koers dan zijn de verliezen groot.

Le Maire was in een doorlopende ruzie met de VOC verwikkeld en was ervan overtuigd dat de koers zou gaan dalen en anders zou hij zelf die koers wel naar beneden brengen.

Wat Le Maire deed, was een ‘berenaanval’ organiseren. Hij richtte een syndicaat op met negen andere mannen. Ze gingen allemaal ' short'. En dat zorgde voor een daling van de aandelenkoers.

Het syndicaat probeerde de koers nog verder naar beneden te krijgen, door geruchten over de VOC te verspreiden. Het ging zoals verwacht: de prijs daalde.

Op de één of andere manier kregen de directeuren van de VOC lucht van de plannen van Isaac le Maire en zijn syndicaat. Ze vroegen de autoriteiten in te grijpen. Op 27 februari 1610 werden praktijken zoals die van Isaac le Maire en zijn syndicaat verboden. De eerste keer dat ergens in de wereld de aandelenmarkt werd gereguleerd. Aandelen verkopen die je nog niet bezit werd verboden.

Het verbod vormde geen onmiddellijke bedreiging voor de Isaac le Maire en zijn berensyndicaat, omdat het pas twee maanden later inging. Maar toen de plannen van Isaac le Maire en zijn collega handelaren bekend waren, daalde de aandelenkoers niet meer. Le Maire en zijn consorten verloren 45 duizend gulden. Le Maire verhuisde naar Egmond aan den Hoef om de aandelenhandelaren niet meer dagelijks tegen te komen.

De handelaren wisten de nieuwe regels snel te omzeilen. Ze namen in de contracten een clausule op dat ze wisten dat het verboden was, maar toch besloten hadden zich daar niet aan te houden. Op de beurs was de reputatie van de handelaren veel belangrijker dan regels van de overheid. Wie zich niet aan de contracten hield, kon geen zaken meer doen op de beurs.