de kleine huisjes in het Victoria Hotel

Eind 19e eeuw beleefde Amsterdam een bloeiperiode. Daar hoorden nieuwe imposante gebouwen bij om de stad weer wat allure te geven. En dus moest er een stijlvol hotel komen vlakbij het net geopende Centraal Station. Hotelonderneming Victoria had een half miljoen bij elkaar gebracht om dat hotel te bouwen. Al snel werden acht 17e eeuwse panden opgekocht en gesloopt.

Op twee na: nummer 46 en 47. Deze twee panden werden bewoond door kleermaker Pieter August Carstens en slijter Johannes Frederik Verburgt. Zij eisten zoveel geld dat de hotelbouwer liever om beide panden heen ging te bouwen. Verburgt had in 1883 14 duizend gulden betaald voor nummer 46. Zes jaar later wilde hij meer dan het drievoudige. Waarom Verburgt dat deed weten we niet, hoogstwaarschijnlijk heeft hij op veel winst gegokt en verloren. En met hem verloor ook kleermaker Carstens van nummer 47.

Beide panden zijn vermoedelijk van 1602. Het kleine winkeltje was jarenlang een messenwinkel, dat aan de vele zeemannen in de buurt goede klanten had. Het huisje is altijd zo laag geweest om het uitzicht niet te verpesten van pand dat oorspronkelijk op de hoek Damrak/Prins Hendrikkade stond

Het hoge pand op 46 heet: de Maagd van Enkhuizen, voor zover bekend is het altijd een tapperij geweest. Sinds 1985 zijn 46 en 47 beiden souvenirszaken en nog steeds geen onderdeel van het hotel.

Thomas Rozenboom heeft het verhaal gebruikt om zijn roman Publieke Werken op te baseren. In die roman mengt hij de geschiedenis van beide panden met verzonnen elementen.