Verhaal
Poppenhuis
Kloveniersburgwal 95
Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Joan Poppen liet hier in 1642 een imposant grachtenpand bouwen door Philips Vingboons. Geld speelde geen rol, de achterkant is net zo mooi als de voorkant. De katholieke Joan Poppen liet in het huis zelfs een kapel bouwen.
Het huis was ook een statement van een self-made familie die als katholiek geen deel meer uitmaakte van de Amsterdamse bestuursregenten.
Opa Jan was als arme arbeider uit Duitsland naar Amsterdam gekomen. Dat soort Duitsers werden denigrerend poepen genoemd, poepen werd poppen, vandaar de achternaam.
Jan Poppen werkte zich omhoog, hij was één van de oprichters van de Compagnie van Verre, die de eerste reis naar de Oost organiseerde. Jan Poppen sloot een goed huwelijk en maakte in één generatie een grote stap op de sociale ladder.
Zijn zoon Jacob, de vader van Joan, gaat verder met de weg omhoog in de Amsterdamse elite. Hij trouwt in een belangrijke familie, Geelvinck, en wordt burgemeester en de rijkste inwoner van Amsterdam.
Joan Poppen erft dat vermogen, hij laat het huis van vader afbreken en op dezelfde plek dit huis bouwen, beter bekend als het Poppenhuis. Een politiek carrière streeft hij niet na, hij wordt katholiek en voor katholieken is geen plaats in het stadsbestuur.
Als Joan Poppen hier zijn huis laat bouwen is de Kloveniersburgwal nog geen plek voor dure huizen. Maar als het Poppenhuis er eenmaal staat volgt de één na de ander met als hoogtepunt het Trippenhuis, vlakbij de Nieuwmarkt.
Joan Poppen heeft niet alleen dit huis, hij heeft ook een buitenhuis aan de Vecht, om de warme stinkende zomers in de stad te ontvluchten. Over hem gaat het verhaal dat hij dan elke dag naar Amsterdam reed in een koets waar iedere dag een ander span paarden voor stond: op maandag zwarte, op dinsdag bruine paarden, op woensdag appelschimmels, op donderdag vossen en op vrijdag blessen.
Heel lang heeft Joan Poppen niet van zijn huis kunnen genieten. Hij overleed jong, in 1654.
Bron: theo bakker
Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Gegevens van 7 november 2026.