Glashuis Jan Soop

In 1601 begon Jan Soop hier zijn glashuis, het was het tweede glashuis in de stad. Vijf jaar eerder was de Italiaan Antonio Obizzo met een glashuis begonnen aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Dat werd geen succes en Jan Jansz Carel, de schoonvader van Jan Soop, kocht de glasblazerij.

Met een deel van het personeel en de spullen werd op de Kloveniersburgwal opnieuw begonnen. Onder de leiding van Jan Soop werd dat wel een succes. Het glashuis breidde uit en al snel werden de buurpanden er bij betrokken. Vaklieden uit Antwerpen en Venetië brachten de glasproductie op een hoog internationaal niveau.

Tot 1613 had Soop het monopolie op de fabricage van drinkglas, spiegels en kralen in Amsterdam. In 1631 stopte hij, concurrerende glashuizen uit Amsterdam en daarbuiten namen de glasproductie over.

Bij opgravingen achter nummer 105 zijn de fundamenten van de glasoven teruggevonden en in de buurt is sierglaswerk, zogenaamd façon de Venis, gevonden dat hoogstwaarschijnlijk uit glashuis Jan Soop komt.

Bij elke opgraving wordt glaswerk gevonden, elk 17e eeuws huishouden had glas in huis, dat zijn vaak groene of grijs getinte roemers of bekers, die in grote aantallen uit Duitsland werden geïmporteerd en vaak per dozijn werden verkocht. Veel minder vaak wordt façon de Venise gevonden, glaswerk waarin Jan Soop was gespecialiseerd, dat zijn bekers of kelkglazen van hoge kwaliteit, gemaakt van vrijwel kleurloos glas.

Twaalf Duitse roemers kosten negen stuivers, één glas van Jan Soop meestal twaalf stuivers. Bij opgraving hier vlakbij in de buurt is façon de Venis glaswerk gevonden, bekers met witte strepen en kleurloze bekers versierd met leeuwenmaskers. Die zijn vrijwel zeker gemaakt door Jan Soop.