Staalhof

Hendrick de Keyser had hier zijn stadssteenhouwerij tot zijn dood in 1621. Twee jaar later gebied op de schop. Het Staalhof werd een soort bedrijfsverzamelcomplex. Rond een grote open binnenplaats kwam een Saaihal, een Lakenhal en later ook een Zijdehal.

In de 17e eeuw groeide de textielindustrie snel, door de bouw van het Staalhof kon de stad daar controle over houden en de kwaliteit garanderen. Om de stoffen te beoordelen gebruikten de staalmeesters een ‘staal’, een voorbeeld.

De stoffen werden gecontroleerd op de kwaliteit van de wol, de dichtheid van het weefsel en de kwaliteit van de kleur. De rollen stof moesten precies gelijk zijn aan de voorbeeldstaal. De stad had strikte regels opgesteld waaraan het laken moest voldoen. Alleen zo kon de naam van Amsterdams laken, zijde en saai gegarandeerd worden.