Dirck Barendsz

Dirck Barendsz en zijn leerling Cornelis Ketel zijn nu relatief onbekend, maar eind 16e eeuw waren ze veel gevraagde schilders, die een groot aantal schuttersstukken maakten. De meeste schuttersstukken zijn helaas niet bewaard gebleven.

Dirck Barendsz woonde in zijn jeugd zeven jaar in Italië, onder andere als leerling van Titiaan in Venetië. Hij leerde er de Italiaanse renaissance manier van schilderen en introduceerde dat in Amsterdam. En met succes, zijn portretten werden een geduchte concurrent van het werk van de familie Van Oostsanen.

Dirck Barendsz heeft een portret gemaakt van Willem van Oranje, het contact zal hoogstwaarschijnlijk gelegd zijn door Marnix van Sint-Aldegonde. Marnix was niet alleen de rechterhand van de prins, maar ook een goede vriend van Dirck, ze hadden elkaar in Rome leren kennen.

Op het schuttersstuk, "de Achttien schutters van rot L" laat Barentsz zien wat hij in Italië heeft geleerd. Het is veel minder stijf dan eerdere schuttersstukken met nadruk op de hoofden. Het schilderij wordt ook wel De Poseters genaamd, vanwege de vis die geserveerd wordt.

In de Sint-Janskerk in Gouda hangt een drieluik van Barentsz, het stelt drie momenten uit het leven van Maria voor. Het drieluik ontkwam aan de Beeldenstorm doordat Gouda buiten de onrusten in 1666 bleef.

De vader van Dirck, Doove Barent is beroemd geworden door zijn prenten van de vervolging van de wederdopers in de jaren dertig van de 16e eeuw. Het atelier van Dirck Barendsz hier aan de Oude Turfmarkt bleef ook  na zijn dood in gebruik door Pieter Isaacsz, Gillis van Coninxloo en Frans Badens.